Ta deg tid

Vår vesle fam­i­lie har opplevd og erfart store ting det siste året, men det er ein ting som står att som det vik­ti­gaste, nem­leg det å ta seg tid. No skal ikkje eg vere den med peikefin­geren høgt heva og ret­tleie deg i kva som er rett og gale, men eg tenk­te eg ville dele nokre få vik­tige ord før dei gule påskekjuk­lin­gane tek heilt over­hand.

Oline sine fyrste avtrykk

Etter fleire run­dar med uforståelege skje­ma og stat, har eg fått bekrefte at eg ikkje får utdelt min fedrekvote likev­el. Diverre er dagens sys­tem bygd opp slik at fedre som har arbei­da i sju lange og sju breie, er totalt avhengig av den andre part om ein skal ha rett på å vere med bor­net deira i lengre peri­o­dar dei fyrste lev­eåra. Eg føler meg likev­el heldig; I mot­set­nad til mange andre nybak­te forel­dre fekk eg sjansen til å vere saman med både mor og born dei tre fyrste månadane. Eg trur denne tida har vore vik­tig for meg og dot­ter mi.

Når me er inne på bor­na, vårt vik­ti­gaste bindemid­del til framti­da, er det ei his­to­rie som har sett seg fast i hjar­ta mitt. Audun Lade Sæther har delt ei his­to­rie han fekk inn på e-post, som vis­er litt, om ikkje veldig godt, kva ret­ning ver­da er på veg i dag. Då eg leste den i som­mar etter Oline kom til ver­da, kjente eg at eit av mine vik­ti­gaste mål skal vere å bruke så myk­je tid som mog­leg på ho og hen­nar behov.

Sola er klar, er du?

Sola er i føl­gje YR og Storm rel­a­tivt klar (men, ein veit jo aldri) til å gi deg både sol­stikk og gjere deg snøblind. Uan­skvett kor du er, ta deg tid i pås­ka — anten det er på veg­en, i bakken eller i sofaen når du spelar brettspel saman med dei min­ste. God påske!

For dei som fort­satt måtte lure: Nei, det vert ikkje noko plateslepp i dag…