Kva med ein festival i mørket?

For tred­je året på rad finn musikkfes­ti­valen Øyo stad på HSH her på Stord 26. feb­ru­ar. Denne fes­ti­valen må fort­satt ikkje forvek­slast med ein viss annan fes­ti­val på aut­slan­det, noko som burde vore lett med tanke på at Øyo held til inne i ein skule­bygn­ing og ikkje i ein mid­de­lalder­park. Forde­len eg ser med å halde fes­ti­val innandørs er jo abso­lutt dette med at uan­skvett kor j… vêret er ute, er det alltid like «tørt» på bakken. Men nok om slikt. Lat oss gå over på det som fak­tisk gjer Øyo 2011 verdt å besøk­je — nem­leg artis­tane.

Artisteri

Dette er ein liten og lokalt inspir­ert fes­ti­val, noko artist­gal­leri­et bær­er preg av. Til tross for dette har dei fått tak i aktuelle band som bergens­ban­det John Olav Nilsen & Gjen­gen, Årets Urørt-vin­nar Hon­ning­bar­na og det kom­pak­te fire­manns­ban­det Kråkesølv til årets hend­ing.

Sjølv om dette er store namn i denne vesle saman­hen­gen er det mange lokale band eg gledar meg til å sjå — og for den del høyre — på årets fes­ti­val. På freda­gens vor­spiel-hend­ing stiller blant anna Cecilie Anna og John Mar­tyr and the mes­sen­ger på sce­na, mens på sjølve fes­ti­valda­gen, lau­rda­gen, byr Won­der­bel­ly (du kan sjekke deira arkiverte nett­side, som eg laga i si tid, her) på reunion og deira musikkrepetoar frå då dei roc­ka og pop­pa utes­tad­er på 90-talet. Fyrst­nem­nte er ei ven­ninne av meg som med si silkek­låre stemme og fin­ger­fer­dighei­ta på strin­gin­stru­mentet sitt gjer opplevin­ga ful­lkomen! Dei to sist­nem­nte er hen­haldsvis ban­da til min svoger og eld­ste bror.

Stord­ban­det Won­der­bel­ly skal, som nem­nt, ha reunion på årets Øyo-fes­ti­val. Etter dei la ban­det på hyl­la i 2001/2002, bestemte dei seg i år for å ha ein kon­sert med eit knippe av deira favorit­tar. Dette kan vel seiast å vere mitt høgdepunkt å få med meg!

Eit anna band som vert verdt å få med seg er sjan­tiko­ret Storm Weath­er Chan­ty Choir. Koret som også har rot på Stord, stiller med tingingsver­ket til årets fes­ti­val, nem­leg deira tolkn­ing av Tom Waits. Dette vert noko anna enn deira van­lege «hiv og hoi»-tone!

Såeh…

Kon­klusjo­nen min er alt­så: Skal du på ein fes­ti­val i mør­keti­da og du befinn deg på Vest­landet rundt 26. feb­ru­ar, er Øyo-fes­ti­val verdt å få med seg. Sjølv så skal eg fak­tisk investere i fleire bil­let­tar til nokre ven­er av meg i dag, noko kan­skje du også bør. Ryk­tene seier nem­leg at det minkar på ledi­ge bil­let­tar. Som friv­iljug på fes­ti­valen har eg det frå ganske sikre kilder!

Les meir om artis­tane og kor du kjøper bil­let­tar på deira heimesy­dde nettstad!