Oskeladden fekk si prinsesse!

Ja, då var eg ein gift mann. Eg er vorten ein ekte mann. Bryllaupet me, eller rettare sagt Renate, har planlagt i over eit år, er no overstått. Det har ikkje heilt gått opp for meg at eg er ein gift mann, men kjenner at det er det rette og det er ein herleg følelse!

Etter å ha fått Tyrkiareise i morgongåve av Renate, sit eg no etter ei fantastisk veke her nede og smaker fortsatt på følelsen eg hadde då eg stod ansikt til ansikt med mi vakre brud i Eid kyrkje på Halsnøy førre laurdag. Det kan eigentleg ikkje beskrivast med ord – det må berre opplevast.

Eit eventyr

Ting som hendte den dagen kjem klarare fram, litt og litt. Det er ikkje alt som har gått opp for oss. Eg sit stadig å undrar om det heile kun har vore ein draum, men dess fleire dagar eg får på meg, dess meir kjem ting sigande. Eg er gift. Fantastisk!

I festheftet hadde me skrive om korleis me vart saman, satt saman som ei eventyrforteljing. Dagen etter bryllaupsfesten sa eldstebror min noko som kanskje andre kan vere einig i: Me er eit eventyr.

Fleire bileter og film kjem på nettsida vår etterkvart som me har fått oversikt over alle gåvene, og ting ellers synk inn.

Eg er gift. FYTTI!