Oskeladden fekk si prinsesse!

Bryllaupskyss

Ja, då var eg ein gift mann. Eg er vorten ein ekte mann. Bryl­lau­pet me, eller rettare sagt Renate, har plan­lagt i over eit år, er no over­stått. Det har ikkje heilt gått opp for meg at eg er ein gift mann, men kjen­ner at det er det rette og det er ein her­leg følelse!

Etter å ha fått Tyrkiareise i mor­gongåve av Renate, sit eg no etter ei fan­tastisk veke her nede og smak­er fort­satt på følelsen eg hadde då eg stod ansikt til ansikt med mi vakre brud i Eid kyrk­je på Hal­snøy førre lau­rdag. Det kan eigent­leg ikkje beskri­vast med ord — det må berre oppl­ev­ast.

Eit eventyr

Ting som hendte den dagen kjem klarare fram, litt og litt. Det er ikkje alt som har gått opp for oss. Eg sit stadig å undrar om det heile kun har vore ein draum, men dess fleire dagar eg får på meg, dess meir kjem ting sigande. Eg er gift. Fan­tastisk!

I fes­theftet hadde me skrive om kor­leis me vart saman, satt saman som ei even­tyr­forteljing. Dagen etter bryl­laups­festen sa eld­ste­bror min noko som kan­skje andre kan vere einig i: Me er eit even­tyr.

Fleire bileter og film kjem på nettsi­da vår etterk­vart som me har fått over­sikt over alle gåvene, og ting ellers synk inn.

Eg er gift. FYTTI!