Skapelsen

Hoppsannsa!

Fekk denne tek­sten på ein e-post av ein kol­le­ga her om dagen. Eg trur det var ein grunn for at han gjorde det, men eg kan ikkje heilt skjønne kvi­for. Du får lese og hjelpe meg…

Først skapte Gud ese­let. Gud sa til ese­let:
— Du er eit esel. Du skal slite og slepe dagen lang og ver­ta kalla dom i hov­udet. Du kom­mer til å leva  i 20 år.

Ese­let svarte:
— Uff då, det høyres ikkje ut som noko bra liv. Kan me ikkje seie at eg berre skal ver­ta 5 år gamal?
Gud aksepterte Ese­lets forslag.

Så skapte Gud hun­den. Gud sa:
— Du skal kallast hund, leva eit liv i under­kas­telse, ete restar frå mid­dags­bor­det og vok­te huset. Du skal leva i 35 år.

Hun­den sa:
— Oi, det vert kan­skje ikkje så gøy. Kan eg ikkje berre få ver­ta 15 år istaden?
Gud aksepterte hun­dens forslag.

Deretter skapte Gud papegøya. Gud sa:
— Du skal kallast papegøye. Du kjem til å sit­je i eit hjørne og gjen­ta alt som vert sagt, til stor irri­tasjon for alle. Du vert 75 år gamal.

Papegøya undra seg:
— Det høyres veldig ens­formig… Kan me ikkje berre seie 50 år?

Gud aksepterte papegøyas forslag. Til slutt skapte Gud man­nen.

Gud sa:
— Du er eit men­neseke, ein mann! Du skal ha eit bra liv. Du er klok og intel­li­gent, så du kjem til å bestemme her i ver­da. Du skal ver­ta 20 år.

Man­nen svara:
— Det høyres jo ut som eit bra liv, me kan det ikkje vare litt lengre?
(No vis­er man­nen for fyrste gong eit bevis på hans intel­li­gens)
— Kan eg ikkje få dei 15 åra som ese­let ikkje ville ha, dei 20 som hun­den tak­ka nei til, samt dei 25 som vart til overs etter papegøya også?

Gud aksepterte man­nens forslag.

Difor lever man­nen eit her­leg liv til han er 20 år. Så gif­tar han seg, for å slite og ta tunge bør­er i 15 år og ver­ta kalla dum i hov­udet. Deretter må han under­kas­ta seg den øvrige fam­i­liens behov, leve på rester frå bor­det og vok­te huset i 20 år. Dei siste 25 åra av sitt liv sit han i eit hjørne og gjen­tar alt som folk seier, til stor irri­tasjon for men­nes­ka ikring han…