Den hugleiken…

n884145452_719449_1044.jpg

Man ynskjer og drøymer om det per­fek­te men­neske som man skal dele resten av livet sitt med. Det har eg også. Lenge. Heilt fram til då eg møtte Renate i fjor vår. Då falt alle brikker på plass — ho SKULLE eg gifte meg med!

Men det var ikkje før ons­dag 9. april 2008 kl. 19.30 at eg gjekk ned på kne og ba om hen­nar hand. Og ja, ho sa JA, etterk­vart som ho kom over den gledelege overask­inga :D

Og då eg leste denne stri­pa av M så fekk eg bekref­ta at det vik­ti­gaste eg har i livet er net­topp min kjæras… eh, FORLOVEDE Renate!

Grat­ulerer til meg!