Spaserturen 2006: Hardangervidda

Tre dager inn i marsjen, 1 dag etter planen grunna ufyseleg ver, kunne H?rteigen bestigast. Her ved foten av den.

Då var årets gutte-tur over. Denne gang var det Hardan­gervid­da vest på tvers som stod på pro­gram­met. Ein liten tur på ca 75 kilo­me­ter som kjem til å ver­ta hus­ka for sola, hyt­tene og dei alltid like hyggelege gnagsåra…

Eg og turkam­er­at­en min Kjell bestemte oss i år for å ta ein impul­stur over Vid­da. Ein liten tur til Hårteigen (biletet over), ein topp som rager 3–400 meter over resten av Europas høgaste fjellplatå — Hardan­gervid­da. Men før me nådde så langt måtte me gå i to dagar og håpe på at veret var bra nok til å bestige top­pen.

Første dagen gjekk frå Tinnhølen til fjell­hotel­let Sand­haug, som lig­ger idyl­lisk til ved Nor­manslå­gen. Enkel tur på 3,5 timer. Dagen etter skulle bli den ardaste av dei alle. Den star­ta med x-antall myg­gstikk for min del, og sola steik­te uavbrutt. Etter 8 timers trask­ing på lange opne slet­ter, hav­na me nedi ein liten dal kor Had­laskar-hyt­ta låg og ven­ta på oss.

Her­ifrå kunne me beskue Håteigen som låg kun 3 timer i frå denne hyt­ta. Hårteigen kunne forsåvidt beskues over heile vid­da (kan skim­tast midt på biletet under), men no var me berre ei god natt søvn unna hov­ed­målet. Berre veret holdt seg…

Turens m?l - H?rteigen - kan skimtast stort sett heile turen. Men det er fortsatt 2 dager til den kan bestiges...

Noko det sjølvsagt ikkje gjorde. Etter to strå­lande dagar med sol og varme opp mot 25 grad­er, vak­na me opp til tett sky­dekke og regn i lufta. Og det blei berre verre utover dagen. Me måtte til slutt innsjå at ein tur oppom top­pen denne dagen måtte skrin­leg­g­jast. Skod­da og van­nrett regn var ikkje ver-typen man ville ha når man skulle beskue ein utsikt frå 1690 meters høgde.

Litt med­tat­te etter bas­ke­ta­ka med vind og regn, måtte me innsjå at turen ikkje hadde utar­ta slik me hadde tenkt. Me bestemte oss difor for å sjå an veret om mor­gonen og prøve på å bestige den før me drog videre til Tys­sevass­bu — siste stopp på turen.

Dagen etter blei eg vekt av ein lysande ivrig kam­er­at som ville ha meg ut av sen­ga og ut i det fri. Det var sol fra skyfri him­mel, og då var det berre ein ting å gjere, nem­leg å pakke sekken for som f… eh… fy, og komme seg avgårde.

Me kom oss opp og blei møtt av ei fan­tastisk utsikt. Under kan du sjå utsik­ta mot nord-aust, mot Nor­mannslå­gen og Sand­haug i horison­ten, turens utgangspunkt.

Utsikten er udiskuterbar fr? toppen. Du ser langt fra 1690 meters h?gde. S?rleg om resten av vidda er flat og liger mellom 1000 og 1200 meters h?gde ;)

Etter den top­pen var bestege sat­te me tid­sreko­rd i å gå frå Tore­hyt­ten ved forten av Hårteigen og til Tys­sevass­bu. Det står oppført at turen på 15 kilo­me­ter (i ulendt ter­reng) tar ca 6 timer i kon­stant gange, dog man pleier å bruke fleire timer enn det som står på kartet. Me bruk­te i under­kant av 5. Kan det ha vore frokost­b­landin­ga me spiste? Jepp, det kan det :-)

På Tys­sevass­bu var me stort sett åleine, om me ser vekk i frå to ned­er­len­dere som hadde sin 12. dag på vid­da… Med andre ord: Vår tur var berre barne­mat på usle 75 kilo­me­ter.

No er det berre til å vente på at neste som­mer skal komme. Då står mest sannsyn­leg Island for tur. Det kjem vel mest an på økonomien, men det skal nok alltid bli årn­ings på!